Emma, vrouw van de klok

 

Emma Pooley (GBr)
Geboren op 3 oktober 1982
Woont in Zürich (Zwi)

Als Lizzie de Britse hoop is voor de wegwedstrijd in Londen, moet Emma Pooley de eer hooghouden in vooral de individuele tijdrit. De kleine op en top professional heeft al eremetaal in haar prijzenkast, behaald op het allerhoogste niveau. Zo won ze zilver in Beijing in de chronorace (2008), liet ze zich tot ’s wereldsbeste tijdrijdster kronen in Melbourne (2010) en graaide ze vorig jaar tijdens de mondiale titelstrijd in Kopenhagen een bronzen plak mee. Kortom, een serieuze contender, in haar geboorteland.
Emma heeft een merkwaardig seizoen achter de rug, met niet al te veel optredens. Deels is dat te wijten aan de financiële crisis die ook vat heeft gekregen op het internationale wielrennen. Zo vielen er drie etappekoersen uit haar schema, omdat organisaties vanwege onvoldoende sponsorgelden afhaakten. Met slechts een 25-tal wedstrijddagen staat Emma zo meteen aan de start van de wegrace, en twee dagen later van de tijdrit.
Ze won tot dusver twee koersen, beide op Spaanse bodem. Op 5 juni sloeg ze toe in de klassieker Durango-Durango, om drie dagen nadien ook de bloemen op te eisen in de tweede etappe van de Emakumeen Euskal Bira. In de Giro eindigde ze net als in 2011 op de tweede plaats, achter een ongrijpbare Marianne Vos.

De 30-jarige Emma weet wat het is: moeten knokken om iets te bereiken. De Engelse koos na haar eerste deel van een universitaire studie (aan de bekende universiteit van Cambridge) voor een vervolgopleiding tot ingenieur in Zwitserland. Leren kreeg de prioriteit, maar het fietsen werd niet vergeten. Pooley, die ooit als veldloopster is begonnen, probeerde in de weekends mee te doen aan koersen. Ze reed voor een kleine Engelse ploeg – Team Fat Birds UK - die hoofdzakelijk in Vlaanderen een programma afwerkte. Consequentie: elk weekeinde per train vanuit Zürich heen en weer! Het was afzien en tijdrovend, dus daar stopte ze na een seizoen mee. Via haar studiebegeleidster duikelde ze gedurende de winter van 2006 kortstondig voor de lol in de triatlonsport. Vakantievierend bij familie in het verre en lekker warme Perth (Australië) voerde ze tussendoor haar trainingsintensiteit op, en dat legde haar geen windeieren.
Terug in Zwitserland sloot Emma zich aan bij een team uit Zürich. Daar begon haar carrière echt. Plotseling bleek hoe goed ze kon klimmen en tijdrijden. In een mum van tijd behoorde Emma tot de Engelse selectie, waarmee ze zelfs de Olympische Spelen van Beijing haalde. De zilveren medaille op de tijdrit was aanleiding voor Cervélo haar een profcontract aan te bieden.
In een omgeving waar veel aandacht was voor persoonlijke ontwikkeling en wensen, groeide Emma uit tot een aanvoerster van de ploeg. De successen stroomden binnen: zo won ze grote eendaagse wedstrijden als de Trofeo Alfredo Binda (2008 en 2011), de GP Plouay (2009 en 2010) en de Waalse Pijl (2010); de zwaardere etappekoersen vergingen haar nog beter. Haar naam staat intussen op de erelijst van de Ronde van de Aude (2010), Ronde van Bretagne (2008), Ronde van de Ardeche (2011) en de Ronde van Trentino (2010). Als tijdritspecialiste bevestigde ze in 2010, toen ze in Geelong wereldkampioene werd bij de elite vrouwen.

Hoogtepunten: wereldkampioene tijdrijden (2010), brons WK tijdrijden (2011), Olympisch zilver tijdrijden (2008), winnares Tour de l’Aude (2010), Ronde van Bretagne (2008), Ronde van de Ardeche (2011), Trofeo Binda (2008 en 2011), de GP Plouay (2009 en 2010), NK tijrijden (2009) en nationaal kampioen op de weg (2010). 2^ein eindklassement Giro Donne (2011 en 2012)

In actie
29 juli, vanaf 13.00 uur: wegwedstrijd
1 augustus, vanaf 11.00 uur: tijdrit

   

Reacties