Vechten tegen de bierkaai

 

Een vroege fietswissel van Kirsten heeft er indirect al voor gezorgd dat het een zwaar en naar later bleek onmogelijk karwei is geworden de driedaagse in Vlaanderen winnend af te sluiten. Terwijl de Zwolse aan de kant stond, vertrok er uit het peloton een groep waarop naderhand door alles wat AA Drink/Leontien-kleuren droeg, jacht is gemaakt. Uiteindelijk had die achtervolging het gewenste effect, maar zoog ze ook de energievoorraad van het merendeel op. En dat heeft weer kwalijke gevolgen gehad voor het tweede deel van de koers die eindigde op de Muur van Geraardsbergen.

Want na de hergroepering is het geen moment meer rustige gebleven. Er kwam een nieuwe kopgroep van zo’n twintig rensters, met Kirsten en Marijn de Vries daarbij, en daaruit sprongen na verloop van tijd drie voor Kirstens positie gevaarlijke klanten weg (De Vocht, Brennauer en Van Dijk). Marijn voelde hoe de krachten verdwenen als sneeuw voor de zon, en Kirsten kwam er alleen voor te staan.

“Tja, en dan weet je dat het lastig wordt om alle aanvallen van de concurrentie te neutraliseren. Ik heb er veel onschadelijk kunnen maken, maar op een gegeven moment houdt het gewoon op. Ik heb zelf nog getracht het gat naar de drie te dichten, maar het beste was er gewoon vanaf. Jammer, echt jammer. Gelukkig heb ik twee etappes gewonnen, dat was al boven verwachting. Maar wanneer je de slotdag ingaat met de leiderstrui, hoop je die ook te behouden”, aldus Kirsten, uiteindelijk vierde in de eindstand.

   

Reacties