Hoezo wat pech?
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Marlijn Binnendijk en Chantal Blaak dachten vandaag een lekkere training af te werken. Maar de uren op de fiets liepen met een lange sisser af...
Wat een geweldige dag had moeten worden (het was een mooie trainingsdag), werd het vandaag niet echt voor Chantal en Marlijn. Hoeveel pech kan een koppel verdragen...? Nou, normaal gezien veel, maar vandaag was het een en al pech, ellende en narigheid!
We waren net lekker aan het fietsen op een prachtig fietspad, lekker aan het keuvelen wat we het weekend allemaal weer hadden beleefd, toen we een ssssss... hoorden. Eerst deed Chantal net alsof ze het niet hoorde, maar ze kon er niet onderuit.
Een ssss... is beter bekend als een lekke band! De woorden: 'Jaaa hooor, dat hebben wij weer!', kwamen gelijk uit onze monden! Een half uur onderweg, dat meen je niet!
Oké, even bandje wisselen. Een vriendelijke man bood ons nog hulp aan of anders een kop koffie, maar de ervaring leert dat als we zo snel aan de koffie zouden gaan, er van trainen weinig terecht zou komen!
Binnen mum van tijd alles weer top en we gingen weer verder. Half uur later... Marlijn: "Uhm..., ik denk dat ik een lekke achterband heb..." En jaaa hoor, een lekke achterband! Het 'Jaaaa hooor, dat kan alleen ons overkomen' kwam al weer uit onze monden! We bleken alweer wat handiger te zijn geworden dan bij de vorige band..., dus hupsa.. snel wisselen en we gingen weer trappen!
Alleen rees er nu één probleem! We hadden geen binnenbandjes meer! Dus route omgegooid, zodat we in de buurt van huis bleven en zo nog wel konden door trappen. Na eventjes knetteren over deze verschrikkelijke rotdag konden we wel weer lachen. Helemaal top! We genoten van de zon en diepten onze woordenschat nog eventjes uit met wat B&B uitspraken (Blaak en Binnendijk).
De sfeer zat er zoals gewoonlijk weer goed in, totdat Chantal erachter kwam dat haar voorband langzaam leegliep. Ja hoor, kan het nog erger? Ongelooflijk! Uhh, ja dat kan, want een paar kilometer verderop had Marlijn weer een lekke achterband. Wat nu? We waren vlakbij het kantoor van de ploeg in Moordrecht. Daar maar even stoppen om bandjes te halen? Voor de zekerheidheid eerst maar even een telefoontje. Reactie: "Dat meen je niet! Kunnen jullie niet plakken?"
Marlijn reed intussen al een tijdje op een lekke band en was blij dat ze de laatste bocht zag. Nog een bochtje en we zouden op de plaats van bestemming arriveren, wat betreft het afhalen van de bandjes. Alleen vergat Chantal even dat je met een zachte voorband niet zo gemakkelijk door een bocht kan. Klats, onderuit. "Ja hoor, dat meen je niet! Dat kan alleen ons overkomen", riepen we in koor.
Toen we aankwamen, was de lach was intussen van onze gezichten verdwenen! Toch maar een kop koffie genomen. We waren inmiddels toch al een halve dag onderweg. Michael hielp ons met de bandjes en we konden weer verder.
Die ene kop koffie hielp. We hadden weer grote lol en verzonnen een nieuw rondje! En toen binnen 10 minuten.... SSSsss!!! JA HOOR, DAT MEEN JE NIET, DIT HEBBEN WIJ WEER!
We keken elkaar aan, schoten in de lach en waren het direct met elkaar eens. De snelste weg naar huis, vroeg naar bed, want dan zou snel weer morgen zijn! Nieuwe ronde, nieuwe kansen.
Reacties
hahaha, erg vervelend zoveel lekke banden, maar zoveel is wel hilarisch.
Gr,
Robbie den Breejen, 03 maart 2010
check toch maar even de binnenkant van jullie velgen - mss zit daar iets tussen (iets scherps of zo)
je kunt zo bezig blijven met bandjes wisselen ...
yves, 02 maart 2010